بسمه تعالی

در آیه سوم از سوره نساء خدای تعالی میفرماید : (با زنان پاک ازدواج نمایید، دویاسه یاچهار همسر، واگر می ترسید عدالت را رعایت نکنید تنها یک همسر بگیرید ) ودر آیه 129 همان سوره می فرماید: ( شماهرگز نمی توانید درمیان زنان ، عدالت برقرار کنیدهرچند کوشش نمایید) .

ظاهرا این دو آیه با هم تباین دارند، چطور تعدد زوجات بانبود عدالتی که در ایه بعد گفته شد سازگار است ؟

جواب : مراد از عدالت در آیه اولی که مورد امر است در صورت اختیار تعدد زوجات ، عدالت در ادای حقوق آنها ورعایت تساوی ببین آنهاست. زیرا ترجیح دادن یکی از آنها جور وظلم بر دیگری است. مثلا اگر یک شب با یکی از زوجات همبستر شد ،واجب است با هر یک از زوجات دیگرش نیز یک شب همبستر شود .

ونیز در نفقه دادن باید کاملا رعایت عدل بین آنها را نماید به طوری که به هیچ یک به سبب ترجیح دادن دیگری ظلم نشود ،بلکه مستحب است رعایت تساوی در نظر کردن به آنها وبا روی گشاده به همه آنها نظر نمودن.

ونیز مستحب است رعایت تساوی در مواقعه نمودن با آنها واینکه شب در نزد هریک از آنها بیتوته نمود، صبح آن را هم نزد همان زوجه اش باشد وشکی نیست که این قسم از عدالت که تساوی در حقوق زوجات به تفصیل مذکور باشد ،امری ممکن ومقدور وتحت اختیار است ولذا مورد امر است .

اما مراد از عدالت در آیه دوم که می فرماید نمی توانید عدالت کنید واز استطاعت واختیار بشر خارج است ، (عدالت در مودت قلبی ) ومیل ومحبت است .زیرا چگونه می تواند تمام زوجاتش را به طور مساوی دوست داشته باشد وحال آنکه میل قلبی ، امری قهری ومسبب از اموری است که در تحت اختیار نیست. مثلا از آن جمله جمال وزیبایی است البته هر یک جمالش ببیشتر است علاقه قلبی به او بیشتر خواهد شد ودیگر حسن سلوک وحسن خلق است که هر یک خوشرفتارتر است میل قلبی به او بیشتر است .

در کتاب شریف کافی مروی است که ( ابن ابی العوجاء) به جناب (هشام ابن حکم ) اعتراض نمود وگفت این دو آیه با هم تناقض دارند وهشام از حضرت صادق (ع) سوال نمود : ( فاجابه ان الایه الاولی فی النفقه والثانیه فی الموده ) امام جواب دادند که آیه اولی در مورد نفقه واموری مثل آن است وآیه دوم در مورد محبت ومودت قلبی است .

در روایت دیگری آمده که رسول خدا (ص) با اینکه کمال عدل را در بین زوجات رعایت می فرمود خصوصا در تقسیم بین آنها ، عرض می کرد : ( اللهم هذه قسمتی فیما املک فلا تاخذنی فیما تملک ولا املک ) یعنی خدایا این قسمت من است در آنچه مالک آنم از رعایت عدل در صحبت ونفقه ، پس مرا در آنچه که تو مالکی ومن مالک آن نیستم مواخذه مفرما یعنی در دوستی ومیل قلبی نسبت به یکی .

برگرفته از کتاب : 82 پرسش شهید دستغیب 

منبع:
http://www.ketabevahy.blogfa.com



داغ کن: داغ کن - کلوب دات کام
نوشته شده در دوشنبه 25 آبان 1388 توسط جمال