بسمه تعالی

امام حسین(ع) بیش از آب تشنه لبیک بود ، افسوس که بجای افکارش زخم های تنش را نشانمان دادندوبزرگترین دردش را بی آبی نامیدند.  (دکتر شریعتی )

وقتی به این جمله می اندیشم واقعا افسوس می خورم که چقدر از افکارواندیشه وراه سرخ عقلانیت امام حسین (ع) دور شده ایم.

کسی که برای نجات عقل واحیای آن قدم در میدان مبارزه نهاد. در آنروزی که عقل مردم در شکمشان بود .

وقتی می خواست به طرف مکه حرکت کند فرمود : ( من از مدینه بخاطر اصلاح امت جدم خارج می شوم) یعنی مردمی که اسم مسلمانی را یدک می کشند ولی از محتوای اسلام فرسنگ ها فاصله گرفته اند را به راه اصلی اسلام وخدا محوری برگرداند ودر این راه عشق با همراهانش پرواز کردند.

اگرماشیعه اوییم چرا از زندان تن خارج نمیشویم ؟چرا از اصلاح خود وخانواده خود میترسیم ؟ چرا نسبت به اطرافیان خود بی تفاوت هستیم ؟ چرا پای منبرهای عقل واندیشه خلوتند ولی دسته های خیابانی عزاداری شلوغ ؟ چرا اشعار (برخی ) مداحان بی محتوا وتحریف شده این قدر طرفدار دارد ولی کلمه امر به معروف ونهی از منکر کلمه ای سطح پایین وعوامانه محسوب می شود ؟ چرا امام حسین (ع) بعد از عاشورا دوباره غریب می شود ؟

من منتظر شنیدن نظارات وجوابهای شما برای سوالهای مطرح شده هستم.





طبقه بندی: اجتماعی،  اخلاقی، 
برچسب ها: امام حسین، شیعه، عزاداری،
داغ کن: داغ کن - کلوب دات کام
نوشته شده در چهارشنبه 1 دی 1389 توسط جمال